op een dag vind ik mijn vader als een steen op de stoep
ik vraag wat doe je hier, moeder zoekt je
maar stenen spreken niet
ik stop vader in de zak van mijn broek
bij elke stap breekt hij in een grijs gruis huilen uit
zijn tranen schaven mijn dijen, vallen
op het eind van mijn broek in kiezels op de grond

thuis wacht moeder voor de deur
heb je hem gevonden vraagt ze
ik vis vader uit mijn zak en gooi hem door het raam
binnen treffen we hem op zijn knieën tussen scherven glas
hij huilt, hij bloedt
en wij weten niet wat we ervan moeten vinden nu vader
geen steen meer is